Birgün yazarı Faruk Bildirici, AKP’li Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın ABD dönüşünde medyaya “uçakta sohbet” olarak servis edilen soruların bir gün öncesinden 22.10’da kendisine geldiğini açıkladı. Soruların altında kimlerin o soruları soracaklarının dahi yazıldığını ifade eden Bildirici, “Gerçekten de bana saatler önce gelen sorular, aynı şekilde Erdoğan’a sorulmuştu. Hatta soruların sıralaması da uyuyordu” dedi.1
AKP iktidarında aslında tahmin ettiğimiz ve kanıksadığımız bir durum. Hiçbir zaman uçakta veya başka bir yerde basın toplantılarında farklı bir durum asla olmadı. Zaten rahatsız edici bir soru sorulacağını düşünmüyoruz ama bu önlem niye ? Aslında sorulacak sorulardan daha çok yanıtlar endişe veriyor. Çünkü bazen kontrol dışı yanıtlar olabiliyor. Bu yüzden de yanıtlar, sorular ile eş zamanlı olarak hazırlanıyor. Ve öğrendiğimiz kadarı ile yine de yanıtlar gözden geçiriliyor ve soru sahiplerine düzgün şekilde ulaştırılıyor.
AKP iktidarı ile birlikte medya da diğer tüm kurumlar gibi dönüştü. Bu dönüşüm satın almalarla, baskılarla neye ihtiyaç varsa onunla yapıldı. Tabii medya dönüşürken şu demek değil. Medya bağımsızdı ve AKP iktidarı ile bağımsızlığını kaybetti. Hayır zaten medyada tekeller vardı ve zaten sermaye yanlısı idi; yalnızca iktidarı, sermayenin bir kanadı tarafından baskı altına almaya çalışıyordu. Asıl dönüşüm burada oldu, o baskı kırıldı.
Medyanın sermaye ile daha yakın ilişkisi Özal iktidarı ile 1980 darbesinden sonra başladı. Aslında kar etmeyen bir sektör olarak sürekli imtiyazlarla, medya patronlarının başka alanlardaki yatırımlarına teşvikler ile sermayenin bağımlılığı arttırıldı. Bu ve ilerleyen süreçte medya patronları pastadan aldığı payı arttırmak için kendi içinde veya iktidar ile kavgaya da girişti. İktidarın elinde ise resmi kurumlardan ilan yolu ile medyaya gidecek destek sopası da vardı. Özal sonrası iktidarların medya politikası bundan farklı bir yol izlemedi. Yalnızca mevcut iktidar için değil, iktidar mücadelesi için medya her zaman kullanışlı bir araç oldu.
Doğru haber her zaman önemlidir. Büyük medya kuruluşları içinse doğru, egemenlerin çıkarları ile bağlantılıdır. Bu medya için hiçbir zaman toplumun çıkarı öncelikli olmamıştır. Belki bugün gelinen sonuç şaşırtıyordur ama bu sonuca gelen yolu döşeyenler, ilk olarak buna şaşıranlardır.
