Birleşmiş Milletler, 22 Aralık 1992’de aldığı kararla 17 Ekim’i Dünya Yoksullukla Mücadele Günü ilan etti.
Birleşmiş Milletler yoksulluğu gelir eksikliğinin yanında güvensiz konut, beslenme yetersizlikleri, adaletsizlikler, sağlık hizmetlerine erişimde kısıtlılık, politik güçsüzlük, tehlikeli çalışma koşulları gibi onurlu bir şekilde yaşamak için gerekli olan ihtiyaçların eksikliği olarak tanımlıyor.1
Dünya Bankası’nın, çarpık metodolojisi ile sıklıkla eleştirilen yoksulluk verilerine göre dünya çapında 700 milyon aşırı yoksul, kişi başına günlük 2,15 dolardan daha az bir gelirle geçinmek zorunda. Tüm dünyada 1 milyar insan, günde 2,15 dolar ile 3,65 dolar gelir ile geçim mücadelesi veriyor. Tüm dünyada nüfusun yaklaşık yarısına denk gelen 3,5 milyar kişi günlük 6,85 doların altında gelirle yaşıyor. Dünya Bankası’nın hesaplamaları, yoksulluğun bir önceki yıla göre azaldığı sonucunu yaratsa da hesaplama yöntemi yoksulluk sınırını koyduğu nokta ile eleştiriliyor. 2
Bugünkü düzenin savunucuları kapitalizm öncesi açlık, kıtlığın yol açtığı kitlesel kırımları göstererek kapitalizmin yoksulluğu çözeceğini dile getirirler. Ancak doğasında eşitsizlik barındıran kapitalizm ve bugünkü yoksulluğa neden olan emperyalizmin çözümleri böyle günlerde yoksulları anımsamak, yardım fonları oluşturmak, hayırseverlik şovları yapmaktan ileri gitmez. IMF’nin çözüm için sunduğu yoksullukla mücadele adı altındaki kemer sıkma politikaları da, daha da yoksullaşmaktan başka bir sonuç getirmez.
Açlık ve yoksulluğun dünyanın birçok bölgesinde var olduğunu biliyoruz, ekonomik kriz derinleştikçe bu kapsamın daha da büyüyeceği bir gerçek. Ülkemizde ise gelir adaletsizliğini görmeden GSYH’ya bakarak yoksul olmadığımız propagandası yapılmaya devam ediliyor. Halbuki ülkenin büyük çoğunluğunun aldığı asgari ücret, açlık sınırının da altındadır.
Batıdaki kapitalizme bakarak orada derinleşmeye başlayan yoksulluğu görmeden, işçi sınıfının refah örneklerinden yola çıkanlar o refahın sınıf mücadeleleri sonucu elde edildiğini bilmesi gerekir. Bizim yoksulluğa karşı mücadelemiz hayırseverlik, yardımlaşmadan daha fazlasını içermelidir. Birlik ve Dayanışma ile yoksulluğu yenebiliriz, şunu unutmamalıyız gücümüz birliğimizden gelir.
