İstanbul Bakırköy Birlik ve Dayanışma Hareketi- Mirav Çelik
13 Ekim 2025 tarihinde metal işçilerinin örgütlü olduğu DİSK’e bağlı Birleşik Metal-İş Sendikası ve TÜRK-İŞ’e bağlı Türk Metal Sendikası ile işveren temsilcisi MESS (Türkiye Metal Sanayicileri Sendikası) arasında toplu iş sözleşmesi görüşmeleri başladı. Ancak her yıl açıklanan “Türkiye’nin En Büyük Sanayi Kuruluşları” listesinde ilk 10’da yer alan MESS’e dahil şirketler, işçilerin %58,5 oranındaki haklı zam talebine karşılık %18’lik bir zam teklif ederek metal işçisine ölümü gösterip sıtmaya razı etmeye çalışmaktadır.
Her sene kâr rekorları kıran MESS patronlarının, sıra işçinin alın terine geldiğinde bahane olarak öne sürdüğü sözde “ekonomik göstergelere” metal işçilerinin karnı toktur!
Doğrudan 150.000 metal işçisini ilgilendiren ve onlara dayatılmak istenen bu sefalet ücreti, metal işçileri tarafından açıkça reddedilmiştir.
15 Ocak’ta bir saatlik iş bırakma eylemiyle bu dayatmaya yanıt veren ve grev sürecine kararlılıkla hazırlanan metal işçilerinin sözü nettir: “Sadaka değil, toplu sözleşme!”
1963 Kavel Grevi’ni, 1968-1970 Demirdöküm Direnişi’ni ve özellikle 15-16 Haziran 1970 Büyük İşçi Direnişi’nde “Gücümüz Birliğimizden Gelir” pankartıyla en önde yürüyen metal işçisinin direngen geçmişini hafızasından silenler, bugün bir kez daha işçilerden aynı dersi almak istemektedir.
Açlığın, işsizliğin, çocuk işçiliğinin, sefaletin ve iş cinayetlerinin her geçen gün arttığı, kayıt dışı ve sigortasız çalışmanın önünün açıldığı, ucuz iş gücü ülkesi haline getirilen 2026 Türkiye’sinde, AKP’li Ekonomi Bakanı Mehmet Şimşek’in sözde kemer sıkma, gerçekte ise işçinin boğazını sıkma politikaları nedeniyle milyonlarca yurttaş enflasyon karşısında ezilmeye devam ediyor. Bir de yetmezmiş gibi, orta vadeli plan adı altında önümüze sunulan bu saçmalık silsilesinin bedelini işçilere ödetmeye çalışan sözde ekonomi bakanının bu tercihi açıkça sınıfsal bir tercihtir.
Tüm bu politikaların somut sonuçları; yılda yalnızca bir kez asgari ücrete zam yapılmasından toplu iş sözleşmelerindeki taban tekliflere, evde doğalgazı açıp açamamaktan temel yaşam koşullarına kadar hayatımızın her alanında karşımıza çıkmaktadır.
Bu karamsarlığa boyun eğmeyen, “kader” deyip kenara çekilmeyen; umudu her geçen gün büyüten, ekmek kavgasını korkusuzca veren; yıllardır mücadelesiyle işçi sınıfına yol gösteren metal işçileri, bugün bir kez daha yumruklarını havaya kaldırarak haykırmaktadır: “Örgütlü bir gücü hiçbir kuvvet yenemez!”
Biliyoruz ki direnen metal işçileri kazanacak, bir avuç patron kaybedecek!
Gücümüz Birliğimizden Gelir!
